Juan Pablo Dobal

Vorige week zondag met Ineke naar de Harmonie in Leeuwarden. Optreden van een Argentijnse pianist tesamen met een maatje op gitaar etc.
Inclusief tapas in een klein bovenzaaltje. Erg sfeervol. Juan Pablo vertaalde wat teksten. Alle teksten waren doordrenkt van melancholiek.
De allermooiste vertaling van een tekst ( van zijn vriend die meedeed  Orlando Miño) vond ik :
Door gebrek aan geld verkocht ik mijn lach. Nu lacht er iemand, maar die weet niet waarom.

Hieronder zijn interpretatie/uitvoering van Adios Nonino.
Bekend geworden uiteraard door Carel Kraayenhof tijdens het huwelijk van Maxima en Alexander.

Dit bericht is geplaatst in Dagboek. Bookmark de permalink.