Nu even The Verve. Sure.

Die prachtige clip. Het onverstoord lopen. Het oneindige van the Bitter Sweet Symphony.
Maar 2 jaar eerder maakte ze deze. (1995) En dat is nu historie, maar wat was hij mooi.
En ja. Ik snap het. Vele mensen vinden dit één grote zeurpartij.
Is ook nooit een hit geweest. Maar voor mij zingt hij elke zin met zoveel pijn en melancholie.

Daar wordt ik zelf zo mooi verdrietig van 🙂

I’ve got to tell you my tale
Of how I loved and how I failed
I hope you understand
Oh  these feelings should not be in the man
In  every child, in every eye
In  every sky, above my head
I  hope that I know
So come with  me in bed

Dus …
En ik zal niet gaan zeiken als ik 80  ben en hij staat in de T2000 .

En ja waarschijnlijk hebben de jongens van The Verve inspiratie gehaald uit deze one take classic uit 1991. Het blijft natuurlijk fascinerend om 5 minutenlang achter elkaar een clip te zien. Zonder knip. Prachtig. Unfinished Sympathy Massive Attack

Dit bericht is geplaatst in Dagboek. Bookmark de permalink.

Geef een reactie

Je e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *